ข้อกำหนดการสำรองข้อมูลของ MLPS 2.0 Level 3 กระจายอยู่ในหลายจุดควบคุม เช่น "การสำรองและกู้คืนข้อมูล" "การปกป้องข้อมูลตกค้าง" "ความปลอดภัยเครือข่าย" "ความปลอดภัยโฮสต์" โดยสรุปแกนหลักได้ 4 ข้อ: การสำรองและกู้คืนข้อมูลภายในสถานที่ การสำรองข้อมูลสำคัญไปยังสถานที่อื่น การเข้ารหัสและรักษาความลับของข้อมูลสำรอง และการซ้อมกู้คืนอย่างสม่ำเสมอ จุดที่มักถูกหักคะแนนมากที่สุดคือมีเพียงการสำรองภายในสถานที่แต่ไม่มีการสำรองไปยังสถานที่อื่น และไม่เคยทดสอบการกู้คืนเลย มาตรการทางเทคนิคที่ผ่านเกณฑ์มักเกี่ยวข้องกับ CDP ที่จัดเก็บแบบแก้ไขไม่ได้ และสถาปัตยกรรมสองภูมิภาคสามศูนย์ข้อมูล

จะกู้คืนได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับว่าข้อมูลสำรองถูกเข้ารหัสไปด้วยหรือไม่ การป้องกัน ransomware มักอาศัยการป้องกันสามชั้น: หนึ่งคือที่จัดเก็บแบบแก้ไขไม่ได้ (WORM) ข้อมูลสำรองเมื่อเขียนแล้วจะไม่สามารถถูกแก้ไขได้ สองคือที่จัดเก็บแบบออปติคัลดิสก์ Blu-ray ที่แยกด้วยช่องว่างทางกายภาพ ข้อมูลออฟไลน์ที่ ransomware ไม่สามารถเข้าถึงได้ สามคือการผสานรวมกับความสามารถด้านความปลอดภัย ตรวจจับมัลแวร์อัตโนมัติก่อนการสำรองข้อมูล เครื่องสำรองข้อมูลแบบ All-in-One ของ热备云 ใช้กลไกสามชั้นนี้ ยกระดับจาก "สำรองได้" ไปสู่ "สำรองคือปลอดภัย"

กุญแจสำคัญของการกู้คืนภัยพิบัติในสภาพแวดล้อมซินฉวง คือการยืนยันว่าผู้ผลิตมีการรับรองและปรับใช้จากโรงงานบน CPU ภายในประเทศ, ระบบปฏิบัติการ, ฐานข้อมูล หรือไม่ ไม่ใช่ «เชื่อมต่อได้ก็นับว่ารองรับ» Hot Backup Cloud ได้เสร็จสิ้นการรับรองการปรับใช้บน CPU ภายในประเทศ 6 ชนิด ได้แก่ Kunpeng, Phytium, Hygon, Loongson, Zhaoxin, Sunway, ระบบปฏิบัติการภายในประเทศ 10 ชนิด (Kylin Software, NeoKylin, UOS, openEuler, Zhongke Fangde, Ningsi, Puhua, Deepin, Red Flag, Anolis OS) และฐานข้อมูลภายในประเทศ 9 ชนิด ได้แก่ DM, Kingbase, GBase, ShenTong, HighGo, Yunhe Enmo, CS&S, EsgynDB, Wanli

มาตรฐาน MLPS เองไม่ได้กำหนดว่า "ต้องกี่กิโลเมตร" เพียงต้องการ "ต่างสถานที่" การปฏิบัติในการประเมินและธรรมเนียมอุตสาหกรรมมักดูสองจุด: ศูนย์สำรองข้อมูลและศูนย์การผลิตไม่อยู่ในตำแหน่งทางกายภาพเดียวกัน เพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบจากเหตุเพลิงไหม้ ไฟฟ้าดับ หรือภัยพิบัติทางธรรมชาติเดียวกัน ในด้านระยะทาง แนวปฏิบัติในอุตสาหกรรมมักแนะนำให้เริ่มต้นที่หลายสิบกิโลเมตรในเมืองเดียวกันต่างสถานที่ และระบบสำคัญแนะนำให้ข้ามภูมิภาคหลายร้อยกิโลเมตรขึ้นไป เมืองเดียวกันแก้ปัญหา "เร็ว" ต่างเมืองแก้ปัญหา "ไกล" ทั้งสองรวมกัน

ความแตกต่างโดยแท้จริงของทั้งสองอยู่ที่ความรับผิดชอบในการติดตั้งและดูแลรักษา เครื่องสำรองข้อมูลแบบ All-in-One รวมซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ ติดตั้งมาจากโรงงาน ระยะเวลาติดตั้งเป็นระดับชั่วโมง การดูแลรักษารับผิดชอบโดยผู้ให้บริการรายเดียว โซลูชันซอฟต์แวร์ล้วนต้องจัดหาเซิร์ฟเวอร์เอง ใช้เวลาติดตั้งหลายวัน ความรับผิดชอบซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์แยกจากกัน ความซับซ้อนในการดูแลรักษาสูง ในการเลือกควรคำนวณต้นทุนรวมในการเป็นเจ้าของ 3-5 ปี (ฮาร์ดแวร์ + ค่าลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ + การดูแลรักษา + การบำรุงรักษา) ไม่ใช่ดูแค่ราคาจัดซื้อเริ่มต้น ข้อมูลหลักในการผลิตมักเหมาะกับเครื่อง All-in-One มากกว่า

สิ่งที่ถูกหักคะแนนง่ายที่สุดใน MLPS Level 3 ไม่ใช่ "ไม่ได้ซื้ออุปกรณ์สำรองข้อมูล" แต่เป็นสามเรื่อง: มีเพียงการสำรองภายในสถานที่ ไม่มีการสำรองไปยังสถานที่อื่น ไม่เคยซ้อมกู้คืน การสำรองกลายเป็น "การสำรองที่ตายแล้ว" ข้อมูลสำรองจัดเก็บแบบข้อความธรรมดา ไม่ได้เข้ารหัส นอกจากนี้ สื่อสำรองข้อมูลอยู่ในห้องเดียวกับข้อมูลการผลิต สิทธิ์ในการดำเนินการสำรองไม่ได้จำกัดให้น้อยที่สุด และขาดกลไกป้องกันการลบผิดพลาดและการแก้ไข ก็เป็นจุดที่มักถูกหักคะแนนเช่นกัน

สองภูมิภาคสามศูนย์ข้อมูลหมายถึงสองภูมิภาค สามศูนย์ข้อมูล: ศูนย์การผลิต ศูนย์ DR ในเมืองเดียวกัน (รับมือความล้มเหลวระดับห้องเซิร์ฟเวอร์) ศูนย์ DR ต่างเมือง (รับมือภัยพิบัติระดับเมือง) จุดสำคัญในการปฏิบัติคือกำหนดเป้าหมาย RPO/RTO ก่อนแล้วจึงย้อนกลับมาออกแบบสถาปัตยกรรม ในด้านการซิงค์ข้อมูล ใช้การคัดลอกแบบซิงโครนัสในเมืองเดียวกัน ใช้การคัดลอกแบบอะซิงโครนัสต่างเมือง CDP ใช้สำหรับ RPO ระดับวินาที ต้นทุนหลักอยู่ที่แบนด์วิดท์ลิงก์ต่างเมืองและการสร้างศูนย์ DR สามารถควบคุมต้นทุนได้โดยลดสเปกศูนย์ DR เช่าทรัพยากรคลาวด์ต่างเมือง หรือเลือกใช้อุปกรณ์ All-in-One ที่ไม่ต้องดูแลรักษา

มักเริ่มจากสองด้าน: ด้านการเข้ารหัส ข้อมูลสำรองเข้ารหัสแบบ end-to-end ด้วย AES-256 จัดเก็บแบบเข้ารหัส เป็นไปตามข้อกำหนดของ MLPS เกี่ยวกับความลับของข้อมูลสำรอง ด้านการป้องกันการแก้ไข ใช้ที่จัดเก็บแบบแก้ไขไม่ได้ (WORM เขียนครั้งเดียวอ่านหลายครั้ง) ข้อมูลสำรองเมื่อเขียนแล้วจะไม่สามารถถูกแก้ไขได้ พร้อมกับจัดเก็บถาวรแบบออฟไลน์ด้วยออปติคัลดิสก์ Blu-ray ที่แยกด้วยช่องว่างทางกายภาพ เป็นชั้นสุดท้ายในการป้องกัน ransomware